„13” , „Trzynastka”, pismo wydawane 1982–88 w Krakowie, poza cenzurą;

a, muz. nazwa dźwięku w alfabecie muzycznym, VI stopień skali diatonicznej rozpoczynającej się od dźwięku c;

a, pierwsza litera alfabetu polskiego (i łacińskiego), pochodząca poprzez greckie α (alfa) od fenickiej (północno-zachodnio-semickiej) litery ’āle, wymawiana przy szerokim otwarciu jamy ustnej i niskim położeniu języka.

a, → ar.

a, metrol. → atto-.

Å, → angstrem.

A, → amper.

A.B.C., → Obóz Narodowo-Radykalny.

a battuta [wł.], muz. w partyturze nakaz powrotu do wcześniejszego tempa wykonania utworu;

a beautiful view... magnificent desolation [ə bjụ:təfəl wju: mägnı̣fısənt desəlẹıszn; ang., ‘piękny widok... wspaniałe pustkowie’], słowa astronauty amerykańskiego E.E. Aldrina po wylądowaniu na Księżycu 1969.

α-bisabobol, C₁₅H₂₅OH, związek organiczny, trzeciorzędowy alkohol seskwiterpenowy, ciecz;

à bon chat, bon rat [a bą szạ bą rạ; fr.], trafił mądry, chytry na równego sobie przeciwnika.

a.c. [łac. anno currente ‘bieżącego roku’], skrót stosowany w datacji dokumentów średniowiecznych.

a.C., a.Chr. (n.) [skrót łac. ‘ante Christum (natum)’ ‘przed (narodzeniem) Chrystusa’], skrót przyjęty na oznaczenie lat przed początkiem ery chrześcijańskiej;

a cappella [a kapẹlla; wł., ‘jak w kaplicy’, ‘w stylu kaplicowym’] , śpiew bez akompaniamentu instrumentów, także styl muzyczny oparty na śpiewie wielogłosowym (chóralnym) bez towarzyszenia instrumentalnego.